2 - در سورهء يونس آيه 47 : وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ هر امتى را رسولى است ، و چون پيامبر ايشان بيايد بينشان به عدل و داد داورى شود ، و ستم نبينند . امتى كه پيامبر را نافرمانى كنند در دنيا و آخرت سزاوار عذاب خواهند بود ، همانگونه كه خداوند از حال فرعون و پيشينيانش در سورهء الحاقّة آيه 1 خبر داده و فرموده است : فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رابِيَةً پيامبر خدايشان را نافرمانى كردند ، و خداوند هم آنها را به سختى گرفت . نافرمانى پيامبر ، نافرمانى پروردگار است همانطور كه خداوند در سورهء جن آيه 23 فرموده است : . . . وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً . . . و هر كس خدا و پيامبرش را نافرمانى كند ، او راست آتش جهنم كه براى هميشه در آن معذب خواهد بود . خداوند رسولان را از انبياء برمىگزيند ، از اينرو تعداد رسولان همانطور كه در روايت ابو ذر از پيامبر اسلام ( ص ) گذشت ، از شمار انبياء كمتر است . البته خداوند به كسى كه او را براى هدايت مردم مبعوث مىكند معجزه‌اى مىدهد تا مؤيدى بر مدعاى او باشد كه وى از جانب پروردگار بر انگيخته شده است . حقيقت آيه و معجزه : خداى سبحان انبياء را ولايتى بر نظام هستى عنايت كرده تا در صورتى كه خواست خداوند بر آن تعلق بگيرد كه نبىّ او جزئى از نظامى را كه براى هستى مقرر داشته است تغيير دهد ، بتواند آن را به اذن و اجازه خداى تعالى به انجام رساند . از اينروى آوردن معجزات بر خلاف قسمتى از نظام طبيعت ، به وسيلهء انبياء از سنتهاى تكوينى پروردگار و در جوامعى است كه پيامبران در آنجا به رسالت مبعوث شده‌اند .